Symbole Arasaac zebrane tematycznie

Polecam ten plik PDF. To 131 stron symboli systemu Arasaac pogrupowanych tematycznie. Symbole są w wersji czarno-białej z angielskimi podpisami. Ze względu na format pliku i ogrom symboli ( ok.8 – 10 symboli na stronie) nie jestem w stanie przetłumaczyć ich na język polski.  Polecam uśmiechnięcie się do wujka Google Tłumacza lub do jakiegoś słownika online:) A jeśli idzie o podpisy pozostaje low-tech, czyli po wydrukowaniu odciąć angielski podpis i podpisać po polsku gdzie się da (albo dołożyć pod symbolem  przed zalaminowaniem wydrukowany osobno podpis).  A może ktoś ma jakiś innych sprytny pomysł to zapraszam do podzielenia się nim w komentarzach.  Trochę gimnastyki będzie z tym, ale i tak uważam, że warto, bo to naprawdę solidny zbiór symboli. Plik dość duży ok. 20,5 MB

VOCABULARY_BOOK_BASICS

Mit 7 Jak zapytam moje dziecko co chce, to mi odpowiada

Nauka komunikacji osoby autystycznej to przede wszystkim nauczanie jej jak ma się komunikować ze światem, jak przekazywać to co chce, co widzi, co czuje. Bardzo istotne jest , aby  od samego początku uczyć prawidłowych wzorców komunikowania się, aby komunikacja odbywała się do innej osoby ,a nie w pustą  przestrzeń  i  aby osoba z autyzmem potrafiła podejść do swojego odbiorcy zamiast biernie czekać,  aż on się pojawi.  Niesamowicie istotną kwestią jest to, aby od samego początku pracować nad spontaniczną komunikacją, aby nie wypracować  schematu, w którym osoba potrafi komunikować się, ale tylko w odpowiedzi na pytanie , a sama z siebie nie potrafi spontanicznie przekazać swoich myśli. Nie wynika to z faktu „że autyści tak maja” ale jest to rezultatem nieprawidłowego uczenia komunikowania się. Użycie symboli lub gestów umożliwia nabycie prawidłowych wzorców komunikowania się i gdy tylko pojawia się spontaniczne wypowiedzi kierowane do odbiorców, będzie można porzucić  AAC.

 

 

Posty z serii „Fakty i Mity” są inspirowane artykułami m.in.  Andy Bondy „ The Unusual Suspect Myths and Misconceptions Associated with PECS” , MaryAnn Romski, Rose A. Sevcik  “Augumentative Communication and Early Intervention. Myths and Realities “ oraz różnymi wypowiedziami rodziców i specjalistów.

PECS

PECS czyli The Picture Exchange Communication System (System Komunikacji przez Wymianę Symboli) został stworzony przez behawiorystę Andego Bondego oraz logopedę Lori Frost w 1985 r. w odpowiedzi na specyficzne problemy osób z autyzmem. Ze względu na problemy z naśladownictwem nauka gestów przez te osoby często jest utrudniona. Ponadto u tej grupy osób występują szczególne, wspominane już, problemy z komunikacją oraz z motywacją do komunikacji. Zdarza się że osoby te potrafią prawidłowo artykułować dźwięki mowy, aczkolwiek nie wiedzą po co, jak i dlaczego mają się komunikować.

Istotną innowacją tego systemu jest wprowadzenie idei wymiany obrazkowej, tzn. w zamian za symbol osoba otrzymuje daną rzecz, o którą prosiła. To znacznie wpływa na tempo nauki znaków oraz na chęć do komunikacji. W autyzmie zaburzona jest motywacja do komunikowania się stąd pierwszą rzeczą, której się uczy jest proszenie o rzeczy i czynności istotne dla danej osoby, takie które mają dla niej charakter pozytywny. Dzięki temu osoby odkrywają potęgę komunikacji, do czego ona służy i że dzięki takim działaniom można mieć wpływ na rzeczywistość. Bardzo często można również zaobserwować spadek tzw. zachowań trudnych gdyż ludzie używający symboli z zastosowaniem protokołu PECS mogą realizować swoje potrzeby i czują się szczęśliwsze gdy otoczenie zaczyna się liczyć z ich zdaniem.

Protokół PECS składa się z 6 faz

Faza 1 Nauka fizycznej wymiany. W zamian za podany symbol osoba otrzymuje rzecz, którą przedstawia symbol. Ogromny nacisk kładzie się tu na inicjowanie chęci osoby proszącej, aby komunikowanie nie odbywało się jako odpowiedź na zachętę, podpowiedź, pytanie lecz chęć komunikowania się symbolem wypływała bezpośrednio z osoby uczącej się komunikowania w ten sposób. Do tego celu używa się drugiej osoby tzw. promptera czyli wprowadza się osobę, która pomaga manualnie z tyłu osobie uczącej się komunikacji. Celem osoby podpowiadającej jest jak najszybsze wycofanie się ze swej roli poprzez stopniowe zmniejszanie stopnia podpowiedzi.

Faza 2 Skupia się na nauczeniu pokonywania odległości do osoby, z którą odbywa się komunikacją, oraz na przywołaniu jej uwagi w społecznie akceptowalny sposób.

Faza 3 jest etapem na którym zaczynają być istotne różnice między symbolami. Do tej pory osoba sięgała po zaaranżowany i uprzednio przygotowany dla niego symbol. Teraz musi się ona nauczyć wybierania symbolu. W metodzie PECS można używać dowolnych symboli z dowolnego system, zdjęć, nawet fragmentów przedmiotów jeśli osoba nie potrafi nauczyć się komunikowania się symbolami graficznymi. Kluczową kwestią jest to, aby używać tych symboli konsekwentnie w każdym środowisku.

Faza 4 jest etapem kiedy osoba uczy się układać zdania na  tzw. pasku zdaniowym. Pasek zdaniowy jest to kawałek plastiku, umieszczony na książce komunikacyjnej w której znajdują się używane przez daną osobę symbole, i na którym na rzepach umieszcza się owe symbole tworząc w ten sposób zdania . Jako początek zdania wprowadza się znak „chcę”.

Następnie prowadzony jest trening rozszerzania słownictwa poprzez naukę symboli określających np przymiotników, liczb itp. Osoba może dzięki temu precyzyjnie wyrażać swoje prośby np. Chcę dużą czerwoną pikę itp.

Faza 5 jest nauką odpowiadania na pytanie : co chcesz. Do tej pory nieinicjowanie słownie komunikacji było zabiegiem celowym. W tej fazie u osoby, która jest już biegła w samodzielnym wyrażaniu swoich próśb, celem jest przygotowanie jej do fazy 6 , gdzie w wprowadza się odpowiadanie na różne pytania.

Faza 6 jest momentem gdy uczymy osób komentowania rzeczywistości. Jest to umiejętność szczególnie trudna dla osób z autyzmem gdyż nie wiążą się z dostaniem jakiejś wymiernej nagrody. Naturalnie ta faza występuje u prawidłowo rozwijającego się dziecka, wtedy to dziecko za pomocą wskazania paluszkiem, a następnie coraz to bardziej rozbudowanych wypowiedzi dzieli się z otoczeniem swoimi spostrzeżeniami. Podczas tej fazy również kontynuuje się naukę odpowiadania na inne pytania typu „co widzisz”, „co to jest”,” co słyszysz” itp. Następnie osoba umiejąca tworzyć zdania może brać udział w procesie edukacyjnym tworząc odpowiedzi na pytania z zakresu wiedzy nauczanej, pytania do tekstu itp.

Dzięki unikatowemu zestawieniu procedur i technik protokół PECS jest wysoce efektywny i znacznie ułatwia życie osób z autyzmem i ich rodzin, a osoba po szkoleniu dostaje gotowe narzędzie do rozpoczęcia uczenia komunikowania się.

strona internetowa

http://www.pecs-poland.com/